أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمّا يَعْلَمِ اللّهُ الَّذينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ
يَعْلَمَ الصّابِرينَ «» وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ
رَأَيْتُمُوهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ «»
ترجمه آيه 142 الى 143 سوره آل عمران:
«ورود به بهشت»
آيا شما گمان كردهايد كه وارد بهشت مىشويد، بدون آنكه خدا معلوم كند چه
كسانى از شما جهاد كردهاند و چه كسانى در مقابل سختىها بردبار بودهاند؟(142)
و قطعاً شما بوديد كه تقاضاى مرگ مىكرديد، قبل از آنكه با مردن در جنگ
روبرو شويد. سپس مرگ را ديديد و حال آنكه شما نگاه مىكرديد. (143)
تدبّر ما:
مؤنين بايد علاوه بر اين كه در راه خدا صبر و استقامت مىكنند با نفس خويش
هم جهاد نمايند وگرنه بايد بدانند كسانى كه جهاد با نفس نكرده و پيرو هواى نفس
باشند داخل بهشت نخواهند شد.
جهاد دو قسم است: 1- جهاد اصغر 2- جهاد اكبر، به جهاد در جبهههاى حق
عليه باطل جهاد اصغر و جهاد عليه نفس اماره بالسّوء را جهاد اكبر مىنامند. پيامبر
اكرم صلی الله علیه و آله هنگام برگشت از يكى از جنگها به پيروان خويش فرمودند: مرحبا به شما
كه در جهاد اصغر موفّق بوديد، به شما توصيه مىكنم كه مشغول جهاد اكبر بشويد.
اصحاب پرسيدند: يا رسول اللّه! جهاد اكبر چيست؟ حضرت فرمودند: جهاد با
نفس را جهاد اكبر مىگويند.[1]
مؤنين هيچ گاه نبايد روى احساسات ادعائى بكنند بلكه بايد از روى عقل
صحبت نمايند، بعضاً افرادى ديده مىشود كه مىگويند: اگر در كربلا بوديم تا
آخرين قطره خونمان حضرت سيدالشهداء علیه السلام را يارى مىكرديم و نمىگذاشتيم
آن وقايع جانسوز پيش بيايد، اما صحت و سقم اين ادّعاى آنها زمانى مشخّص
مىشود كه در امتحانات الهى موفّق بيرون بيايند.
وقتى خداى تعالى توسط پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله مقام و منزلت شهداء بدر را در بهشت
براى مؤنين بيان فرمود آنها به زبان آرزوى شهادت مىكردند، لذا خداى تعالى
غزوه احد را براى آنان مهيّا ساخت تا آنها را امتحان نمايد اما متأسفانه ثابت قدم
نماندند مگر عده كمى، لذا اين آيه نازل شد «كه شما پيش از جنگ احد آرزوى
شهادت مىكرديد حال چه شد كه از جنگ فرار نموديد؟!».[2]
بزرگان و زعماى هر قوم و جمعيتى بايد توجّه داشته باشند به شعارها و
ادّعاهاى اين مردم تا زمانى كه امتحان پس ندادهاند هيچ اعتبارى نيست؛ صحابه
رسول خدا صلی الله علیه و آلهآن قدر شعار دادند و ادّعا كردند اما زمانى كه امتحان پيش آمد در
جنگ احد اكثر آنها شعارها و ادّعاهايشان را فراموش كرده و پا به فرار گذاشتند و
حال اين كه زعيم پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله و خودشان هم به اصطلاح صحابه پيامبر خدا صلی الله علیه و آله
بودند.
[1] ـ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّ النَّبِيَّ صلی الله علیه و آله بَعَثَ سَرِيَّةً فَلَمَّا رَجَعُوا قَالَ مَرْحَباً بِقَوْمٍ قَضَوُا الْجِهَادَ الْأَصْغَرَ وَ بَقِيَ عَلَيْهِمُالْجِهَادُ الْأَكْبَرُ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ! مَا الْجِهَادُ الْأَكْبَرُ؟ قَالَ جِهَادُ النَّفْسِ وسائلالشيعة جلد: 15 صفحه: 161.
[2] ـ فِى رِوَايَةِ أَبِى الْجَارُودِ عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ علیه السلام فِى قَوْلِهِ «وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَإِنَّ الْمُؤِنِينَ
لَمَّا أَخْبَرَهُمُ اللَّهُ بِالَّذِى فَعَلَ بِشُهَدَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ وَ مَنَازِلِهِمْ مِنَ الْجَنَّةِ رَغِبُوا فِى ذَلِكَ فَقَالُوا اللَّهُمَّ أَرِنَا قِتَالًا نَسْتَشْهِدُ فِيهِ فَأَرَاهُمُ اللَّهُ إِيَّاهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَلَمْ يَثْبُتُوا إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْهُمْ فَذَلِكَ قَوْلُهُ وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ» الْآيَةَ بحارالأنوار جلد: 20 صفحه: 59.