إِذْ قالَ اللّهُ يا عيسى إِنّى مُتَوَفِّيكَ وَ رافِعُكَ إِلَيَّ وَ مُطَهِّرُكَ مِنَ
الَّذينَ كَفَرُوا وَ جاعِلُ الَّذينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذينَ كَفَرُوا إِلي يَوْمِ الْقِيامَةِ ثُمَّ
إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فيما كُنْتُمْ فيهِ تَخْتَلِفُونَ «» فَأَمَّا الَّذينَ كَفَرُوا
فَأُعَذِّبُهُمْ عَذابًا شَديدًا فِي الدُّنْيا وَ اْلآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرينَ «» وَ
أَمَّا الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ اللّهُ لا يُحِبُّ
الظّالِمينَ «» ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ اْلآياتِ وَ الذِّكْرِ الْحَكيمِ «»
ترجمه آيه 55 الى 58 سوره آل عمران:
«وعده الهى به حضرت عيسى علیه السلام»
آن وقتى كه خدا فرمود: اى عيسى! من تو را مىگيرم و به سوى خود بالا مىبرم
و تو را از ميان كسانى كه كافر شدهاند پاكت مىكنم و كسانى را كه از تو پيروى
كردهاند تا روز قيامت برتر و بالاتر از كسانى كه كافر شدهاند قرار مىدهم. سپس
بازگشت شما به سوى من است و من در بين شما در خصوص آنچه كه با هم، در آن
اختلاف داشتهايد حكم مىكنم. (55)
پس آن وقت؛ كسانى را كه كافر شدهاند، عذاب سختى در دنيا و آخرت خواهم
نمود و براى آنها ياور و كمكى نخواهد بود. (56)
و امّا كسانى كه ايمان آورده و عمل شايسته كردهاند، اجر آنها كاملاً داده
مىشود و خدا ظالمين را دوست ندارد. (57)
اينها را كه براى تو مىخوانيم، از نشانهها و آيات الهى است و يادآورى
حكيمانه است. (58)
تدبّر ما:
در اين كه حضرت عيسى علیه السلام با اذن خداى تعالى به آسمان چهارم منتقل شده
است مابين مسلمين و مسيحيان اختلافى نيست و هر دو گروه اتفاق نظر دارند كه
حضرت عيسى علیه السلام به آسمان چهارم رفته، اما مسلمانان مىگويند: خداى تعالى
ايشان را با جسم و روح به آسمان چهارم منتقل نموده ولى مسيحيان در اشتباه افتاده
و فكر مىكنند حضرت عيسى علیه السلام به دار آويخته شده و روحش به آسمان چهارم
منتقل شده است.
كسانى كه به انبياء الهى و اولياء خدا ايمان مىآورند براى هميشه در نزد خداى
تعالى برتر و ارزشمندتر از ديگر مردمان هستند.
كلمه «مُتَوَفِّيكَ» كه در اين آيه آمده از ماده «وفى» مىباشد و وفى در لغت به
معانى مختلفى از جمله به اتمام رساندن و حفظ كردن، پرداختن و باز پس گرفتن و
امثالهم آمده است، بعضى ماده «وفى» را به معناى مردن گرفتهاند كه استعمال
فراوان اين ماده در قرآن به اين معنا نيامده است و هر كجا خداىتعالى منظورش از
آوردن اين مادّه مردن بوده قرينهاى همراهش مى باشد، مثلاً در سوره نساء
مىفرمايد: «فَأَمْسِكُوهُنَّ فِى الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ»،[1] كلمه “الموت” آمده و
قرينه شده كه معنى “يتوفاهن “در اين جا مردن است.
ارتباط داشتن با افرادى كه اهل غفلت و عناد هستند براى روح مضرّ است،
حتى خداى تعالى پيامبرش حضرت عيسى علیه السلام را از ارتباط داشتن و زندگى كردن
در ميان چنين افرادى نهى مىكند و او را از ميان كفار به آسمان چهارم در كنار اولياء
و مقرّبينش منتقل مىنمايد.
شب بيست و يكم ماه مبارك رمضان شب پر خير و بركتى است و اتفاقهاى
زيادى در اين شب به وقوع پيوسته است، از جمله آنها؛ صعود و انتقال حضرت
عيسى علیه السلام به آسمان چهارم در اين شب بزرگ بوده است.[2]
بايد از جريان صعود حضرت عيسى علیه السلام به آسمان چهارم و همچنين از جريان
غيبت هزار ساله امام زمان«ارواحنافداه» پند گرفته و بدانيم اگر قدردان اولياء الهى
نباشيم خداى تعالى نيز اوليائش را از ميان ما بيرون مىبرد و در اين صورت اين
فيض بزرگ از آنها سلب خواهد شد.
تمام گرفتارىهايى كه در زندگى انسان وجود دارد حاصل تمرُّد نمودن از اوامر
خداى تعالى است و همچنين عذابهاى روز قيامت هم علتش همين امر است،
وگرنه خداى مهربان در دنيا و آخرت كوچكترين ناراحتى براى هيچ كدام از
مخلوقاتش نخواسته است.
شرط قبولى طاعات و عبادتها داشتن ولايت اهل بيت عصمت و
طهارت علیهم السلام و در غيابشان پذيرفتن ولايت مراجع و اولياء خدا مىباشد كه در اين
صورت خداى تعالى اعمال و اجر انسان را حبط،[3] و ضايع نمىنمايد، لذا كسانى
كه ولايت خاندان عصمت و طهارت علیهم السلام را نپذيرند هيچ عملى از آنها قبول نيست
و چون با اين كارشان جزء ظالمين قرار گفتهاند خداى تعالى نظر لطفش را از آنها بر
مىدارد و تمام اعمالشان را حبط مىنمايد.
[1] ـ وَ اللاَّتى يَأْتينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِى الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبيلاً سوره: نساء آيه: 15.
[2] ـ عَنْ جَابِرٍ عَنِ الُّثمَالِيِّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ أَمِيرُ الْمُؤِنِينَ علیه السلام وَ كَانَ مِنَ الْغَدِ قَامَ
الْحَسَنُ علیه السلامخَطِيباً عَلَى الْمِنْبَرِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ فِى هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِى هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ وَ فِى هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِى هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِى أَمِيرُ الْمُؤِنِين علیه السلامبحارالأنوار جلد: 43 صفحه: 359.
عَنْ أَبِى جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ لَيْلَة إِحْدَى وَ عِشْرِين مِنْ شَهْر رَمَضَان اللَّيْلَةُ الَّتِي مَاتَ فِيهَا أَوْصِيَاءُ النَّبِيِّينَ علیهم السلام وَ فِيهَا رُفِعَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَ قُبِضَ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ مستدركالوسائل جلد: 7 صفحه: 470.
[3] ـ حبط در لغت به معناى نابود شدن و از بين رفتن است.