«ايمان پيامبر و مؤنين»
پيامبر به آنچه از طرف پروردگارش بر او نازل شده ايمان دارد و مؤنين
همهشان به خدا و ملائكهاش و كتابهايش و پيامبرانش ايمان آوردهاند. (اينها
مىگويند:) ما ميان هيچ يك از پيامبران خدا فرقى نمىگذاريم و مىگويند: (ما آنچه
را كه پيامبران آوردهاند) شنيديم و اطاعت كرديم، ما بخشش تو را پروردگارمان،
مىخواهيم و بازگشت به سوى تو است. (528)
تدبّر ما:
نشانه مؤنين:
1- در عمل به خداى تعالى ايمان دارند.
2- به ملائكه الهى ايمان دارند و هيچ گاه به هيچ كدام از آنها جسارت و
بىادبىنمى كنند و هميشه با احترام از آنها ياد مىنمايند.
3- كتب آسمانى كه در آن تحريف صورت نگرفته باشد را احترام مىنمايند و
به اوامر و نواهىاش عمل مى كنند.
4- به همه پيامبران احترام مىگذارند و به اوامر و نواهىشان عمل مىنمايند و
هيچ گاه نستجير باللّه به هيچ پيامبرى توهين و جسارت نمىكنند.
5- به عالَم بعد از اين دنيا و بهشت و جهنّم اعتقاد قلبى دارند.
6- خود را در مقابل خداى با عظمت، حقير و گناهكار مىدانند و بخشش
لغزشهايشان را از خداى مهربان درخواست مىكنند.
7- سخنان خداى تعالى را مىشنوند و عمل مىنمايند، اما غير مؤن ممكن
است سخن خداى تعالى را بشنود اما به آن عمل نكند، همانند قومى كه در گذشته
مىگفتند: «سَمِعْنَا وَ عَصَيْنَا» يعنى: ما سخن خدا و ولىاش را شنيديم ولى نافرمانى
كرديم اما مؤنين كسانى هستند كه زبان حالشان اين است كه سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا يعنى:
شنيديم و اطاعت كرديم.
خداى تعالى رسول اكرم صلی الله علیه و آله را بر مؤنين مقدم داشته و اوّل از رسولش نام
مىبرد بعد از مؤنين، ما نيز ياد بگيريم رسولان و اولياء خدا را هميشه در همه كارها
برخود و ديگران مقدم بداريم. حضرت اباالفضل العباس علیه السلام هميشه مخصوصاً در
روز عاشورا در همه حال به فكر حضرت سيّدالشهداء علیه السلام بودند و با اين كه همه
اهل حرم مخصوصاً طفلان و خانمها تشنه بوده و كودكان نيز بىتابىمىنمودند، اما
در عين حال ايشان تمركز فكريشان به امام زمانش بود و فرمودند: «يا نفس هونى و
الحسين معطش» و حتى خودشان به خاطر اين كه امامش تشنه بود قبل از حضرت
سيدالشهداء علیه السلام آبى ننوشيدند (جان همه عالم به فداى وفايش باد).
مؤنين، بخصوص مبلغان دين اسلام بايد توجّه داشته باشند اگر مىخواهند
امر به معروفهايشان در ديگران اثر عميقى بگذارد، بايد خود به آن چه مىگويند
اعتقاد داشته باشند.