يَسْتَخْفُونَ مِنَ النّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما
لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ وَ كانَ اللّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحيطًا «108» ها أَنْتُمْ هؤلاءِ
جادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا فَمَنْ يُجادِلُ اللّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَمْ مَنْ
يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكيلاً «109».
ترجمه آيه 108 الى 109 سوره نساء:
«خداى تعالى با همه هست»
آنها (بديهاى خود را) از مردم مخفى مىكنند، امّا از خدا كه نمىتوانند پنهان
كنند و خدا با آنها هست وقتى كه در شبنشينيها، سخنانى كه خدا راضى نيست،
مىگويند و خدا به آنچه انجام مىدهند احاطه دارد. (110)
آرى شما همانهائى هستيد كه در زندگى اين دنيا از آنها دفاع كردهايد. امّا كيست
كه در برابر خداوند در روز قيامت از آنها دفاع كند و يا چه كسى ممكن است وكيل
آنها باشد؟ (109)
تدبّر ما:
اين آيه در مورد افراد منافق نازل شده است، منافقين سعى مىكنند بدىهاى خود
را از ديگران پنهان كنند و برعكس خود را دانا و فهيم و پاك معرفى نمايند، افراد منافق
معمولاً در حال توطئه عليه مؤنين و اولياء خدا بوده و هستند. خداى تعالى در اين آيه
اشاره به جلسات مخفى و توطئه گرى آنها عليه اولياء اللّه دارد و مىفرمايد: در جلسات
محرمانه خود كارها و حرفهائى كه خدا راضى نيست مىزنند و بدىهاى خود را از
مردم پنهان مىكنند، آيا مىتوانند از خدا هم پنهان كنند؟! عدّهاى از منافقين در جلسات
سرّى عليه أميرالمؤمنين على بن ابى طالب علیهم السلام و جانشينى بعد از پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله
توطئه مىكردند و صحبت هائى كه خدا و رسول خدا صلی الله علیه و آله از آن راضى نبودند مىزدند
كه اين آيه نازل شد.[1]
كسانى كه به هر دليلى حبّ افراد منافق را در دل مىپرورانند و از آنها دفاع و
حمايت مىكنند و بدين وسيله در حقّ مؤنين و اولياء خدا ظلم و ستم روا مىدارند و
باعث گرديده كه مؤنين و اولياء خدا مظلوم واقع شوند بايد بدانند اينها همه در چند
روز دنياست، امّا آيا در روز قيامت هم جرأت اين كه در محضر خداى تعالى همان
حمايتهاى قبلى خويش را از افراد خائن و منافق بكنند دارند؟ يقيناً چنين جرأتى
ندارند و در آن روز بسيار ضرر كرده و پشيمان هستند كه چرا از چنين اشخاصى
حمايت كردهاند. صراط مستقيم از مو باريكتر و از شمشير برندهتر است؛ لذا بايد
بسيار مواظب باشيم كه از چه كسى و يا كسانى حمايت مىكنيم و حبّ چه كسى و يا
كسانى در دل داريم و نسبت به چه كسى يا كسانى برائت مىجوئيم.
[1] – عَنْ سُلَيمَانَ الْجَعْفَرِى قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِعلیه السلام يقُولُ فِى قَوْلِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِذْ يبَيتُونَ ما لا يرْضى
مِنَ الْقَوْلِ قَالَ يعْنِى فُلَاناً وَ فُلَاناً وَ أَبَا عُبَيدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ الكافى جلد: 8 صفحه: 334.