لا خَيْرَ في كَثيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلاّ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ
بَيْنَ النّاسِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ فَسَوْفَ نُؤتيهِ أَجْرًا
عَظيمًا «114».
ترجمه آيه 114 سوره نساء:
«مذمّت نجوا و سر به گوشى»
در بسيارى از سخنان درگوشى آنها خير و سودى نيست. مگر كسى كه امر بر
كمك به ديگران يا امر به كار نيك يا اصلاح در ميان مردم بكند و كسى كه براى
خشنودى پروردگار چنين كند، پاداش بزرگى به او خواهيم داد. (114)
تدبّر ما:
يكى از مهمترين چيزى كه مردم مسلمان بايد رعايت كنند رعايت نكات اخلاقى
است، مردم منافق هميشه از اخلاق اسلامى به دور بوده و هستند، آنها معمولاً اعمالى
انجام مىدهند كه باعث ناراحتى و رنجش خاطر ديگران مىشود، يكى از اعمال
منافقان كه باعث رنجش ديگران مىشود درگوشى صحبت كردن آنها در ميان جمع
هست، لذا مؤنين بايد از اين عمل قبيح كه البتّه عادت منافقين هست به دور باشند.
مردم مسلمان بايد متوجّه فوايد بسيار زياد انفاق در راه خدا و همچنين قرض
الحسنه دادن به برادران و خوهران دينى خويش باشند و بدانند هر دو عمل مذكور
ثواب بسيار زيادى دارد، هر كس در توانش نيست كه به ديگران قرض الحسنه بدهد
بايد تا مىتواند از آبروى خويش مايه بگذارد و با كسانى كه توانائى اين كار را دارند
صحبت كند تا مشكل برادر و يا خواهر دينى خويش را حل كند، براى انجام اين كار
حتّى اگر در جمع نجوا نمود و درگوشى صحبت كرد بلامانع هست و حتّى ثواب نيز
دارد.[1]
خداى تعالى براى اتّحاد و دوستى مردم مسلمان بسيار ارزش قائل است و از ما
خواسته تا اولاً: با كسى اختلاف پيدا نكنيم و اهل عفو و گذشت از ديگران باشيم و ثانياً:
اگر بين ديگران اختلافى پيدا شد سريع براى اصلاح بين برادران و خواهران دينى مان
بكوشيم، حتّى براى انجام اين كار دروغ گفتن كه حرام است را حلال فرموده؛ يعنى اگر
لازم است براى اصلاح بين دو نفر و ايجاد محبّت در قلبشان دروغ گفته شود هيچ
اشكالى ندارد،[2] و حتّى براى اين كار اگر در جمع درگوشى هم صحبت كنيم نيز بلا
اشكال است و حتّى ثواب دارد.
مؤنين هميشه در مقابل برادران و خواهران دينى خود بشّاش و خوشرو هستند و
اين امرى است كه قرآن به آنها نموده است.[3]
[1] – عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِعلیه السلام فِى قَوْلِهِ تَعَالَى لا خَيرَ فِى كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ قَالَ يعْنِى
بِالْمَعْرُوفِ الْقَرْضَ الكافى جلد: 4 صفحه: 34.
[2] – قَالَ النَّبِىصلی الله علیه و آله ثَلَاثٌ يحْسُنُ فِيهِنَّ الْكَذِب … الى ان قال وَ الْإِصْلَاحُ بَينَ النَّاسِ بحارالأنوار جلد: 68 صفحه: 8.
[3] – عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِعلیه السلام قَالَ إِنَّ اللَّهَ فَرَضَ التَّمَحُّلَ فِى الْقُرْآنِ قُلْتُ وَ مَا التَّمَحُّلُ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ أَنْ يكُونَ
وَجْهُكَ أَعْرَضَ مِنْ وَجْهِ أَخِيكَ فَتَمَحَّلْ لَهُ وَ هُوَ قَوْلُهُ لا خَيرَ فِى كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُم بحارالأنوار جلد: 71 صفحه: 245.