يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا قَوّامينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلّهِ وَ لَوْ عَلى
أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوالِدَيْنِ وَ اْلأَقْرَبينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقيرًا فَاللّهُ أَوْلى بِهِما فَلا
تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ
خَبيرًا «135».
ترجمه آيه 135 سوره نساء:
«قيام به قسط و عدل»
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، براى قسط و عدالت قيام كنيد، براى خدا شهادت
بدهيد، اگر چه به ضرر خود شما باشد، يا به ضرر پدر و مادر و نزديكان شما باشد.
اگر آنها غنى يا فقير باشند، خداوند سزاوارتر است كه از آنها حمايت كند. بنابراين
تبعيّت از هواى نفس نكنيد كه از حقّ منحرف خواهيد شد و اگر حقّ را تحريف كنيد
يا از اظهار آن اعراض نمائيد، قطعاً خدا به آنچه انجام مىدهيد آگاه است. (135)
تدبّر ما:
زنان و مردان مؤن در هر جائى كه قرار بگيرند و در هر شرايطى كه باشند با قسط
و عدل با ديگران برخورد مىكنند و عامل اجراى عدالت هستند.
اگر ما همه كارهايمان براى جلب رضايت خداى تعالى باشد از خيلى از انحرافات
در امان و مصون خواهيم ماند، مثلاً كسى كه شهادت دادنش براى رضاى خدا باشد
هميشه عين و مطابق با حقيقت شهادت مىدهد، هر چند آن شهادت دادن به ضرر و
زيان خود و يا اطرافيانش، حتّى پدر و مادرش باشد.
نتيجه تزكيه نفس نكردن و پيروى از هواى نفس انحراف از حقيقت هاست.
در دين مقدّس اسلام هيچ مسألهاى به اندازه مسأله ولايت اهمّيّت ندارد، پس اگر
امر ولايت و كسانى كه از طرف خداى تعالى صاحب ولايتند بر كسى آشكار شد و
تحت ولايتشان نرفت و در صدد تحريف و يا كتمان آن براى ديگران شد، خداى
تعالى چنين افراد پستى را به عذابى دردناك بشارت مىدهد.[1]
[1] – عن أبى عبد اللّهعلیه السلام فى قوله عز و جل وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فقال وَ إِنْ تَلْوُوا الأمر أَوْ تُعْرِضُوا عما أمرتم
به فى ولاية على فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً تأويل الآيات الظاهرة صفحه: 148.