آيه 14 سوره مائده

وَ مِنَ الَّذينَ قالُوا إِنّا نَصارى أَخَذْنا ميثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمّا ذُكِّرُوا بِهِ
فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ وَ سَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّهُ بِما
كانُوا يَصْنَعُونَ 
«14».

ترجمه آيه 14 سوره مائده:

«عهد و پيمان از بنى‏اسرائيل»

و از كسانى كه گفتند: ما نصرانى هستيم، پيمانشان را گرفتيم ولى آنها بخش
مهمّى از آنچه به آنها تذكّر داده شده بود را فراموش كردند. لذا در ميان آنها تا روز
قيامت دشمنى و كينه انداختيم و به زودى خدا آنها را از آنچه انجام مى‏دادند آگاه
مى‏سازد. (14)

تدبّر ما:

فقط در جمع مؤنين الفت و محبّت و صفا و صميميّت در حدّ اعلا وجود دارد،
البتّه خداى تعالى همه اين‏ها را از ناحيه خودش مى‏داند و خطاب به پيامبر اكرم   صلی الله علیه و آله
مى‏فرمايد: «وَ أَلَّفَ بَينَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِى الْأَرْضِ جَميعاً مَّا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لكِنَّ
اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ»،
[1] امّا در بين غير مؤنين يا اصلاً وجود ندارد و يا اگر
هم محبّتى باشد در اصل محبّت نيست، چون تصنّعى و ظاهرى بوده و يا به دلايل

خاصّى است، لذا هميشه غير مؤنين با يكديگر اختلافات روشن و واضحى داشته و
اتّحاد در بين آنها مفهومى ندارد و اين به خاطر نداشتن ايمان و غير متعهّد بودن‏نسبت
به خداى تعالى و اولياء خداست.

چقدر فرق وجود دارد بين كسى كه ادّعا دارد ولى عملى ندارد، با كسى كه عمل
دارد ولى ادّعائى ندارد، مسيحيان ادّعاى انصار اللّهى داشتند،[2] يكى از دلايل داشتن
چنين ادعائى اين است كه خداى تعالى در اين آيه مى‏فرمايد: «وَ مِنَ الَّذِينَ قَالُواْ» و
نفرموده: «وَ مِنَ النَصَارى قَالُواْ»، از اين جهت پيدا است كه اين لقب از ناحيه خداى
تعالى به آنها داده نشده بلكه ادّعاى خودشان بوده كه ما «نصارا» يعنى نصرت دهنده
دين خدا و پيامبر خدا حضرت عيسى   علیه السلام هستيم، امّا اكثرشان در عمل هيچ
بودند،ياران با وفاى حضرت سيّدالشّهداء   علیه السلام با اين كه هيچ ادّعائى
نداشتندمعصومين   علیهم السلام و امروز امام زمان ما «ارواحنا فداه» خطاب به آنها مى‏فرمايند:
السَّلَامُ عَلَيكُمْ يا أَنْصَارَ اللَّهِ وَ أَنْصَارَ رَسُولِهِ.[3]


[1] – سوره انفال آيه: 63.

[2] – قالَ الْحَوارِيونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ سوره آل عمران آيه: 52 و (سوره صف آيه: 14).

[3] – السَّلَامُ عَلَيكُمْ يا أَنْصَارَ اللَّهِ وَ أَنْصَارَ رَسُولِهِ وَ أَنْصَارَ عَلِى بْنِ أَبِى طَالِبٍ وَ أَنْصَارَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ وَ أَنْصَارَ
الْحَسَنِ وَ الْحُسَينِ وَ أَنْصَارَ الْإِسْلَامِ أَشْهَدُ لَقَدْ نَصَحْتُمْ لِلَّهِ وَ جَاهَدْتُمْ فِى سَبِيلِهِ فَجَزَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الْإِسْلَامِ وَ أَهْلِهِ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيما 
فرازى از زيارت شهداء كربلا   علیهم السلام .

استاد رجبیان

سوال خود را ارسال نمایید

موضوعات خود را در این قالب ها ارسال نمایید: