وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلاً أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤمِناتِ فَمِنْ ما
مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤمِناتِ وَ اللّهُ أَعْلَمُ بِإيمانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ
بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَيْرَ
مُسافِحاتٍ وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ
نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَ أَنْ
تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ «25»
ترجمه آيه 25 سوره نساء:
«ازدواج با كنيزان»
و از شما كسانى كه نمىتوانند با زنان پاك و با ايمان ازدواج كنند، مىتوانند با
زنهائى كه پاكند از ميان بردگان و كنيزان با ايمان كه خريدهايد و در اختيار داريد
ازدواج نمايند و خدا به ايمان شما آگاهتر است و همه شما اعضاى يك بدنيد و با
آنها با اجازه صاحبانشان ازدواج كنيد و مَهرشان را با خوبى به خودشان بدهيد، به
شرط آنكه پاكدامن باشند و به طور آشكارا مرتكب زنا نشوند و دوست پنهانى
نگرفته باشند. پس در صورتى كه شوهر انتخاب كرده باشند و مرتكب عمل زشت
بشوند، نصف مجازات زنان آزاد را خواهند داشت. اين (حكم ازدواج با كنيزان)
براى كسانى است كه مىترسند به زحمت بيفتند. ولى اگر از ازدواج خوددارى كنيد،
براى شما بهتر است و خداوند آمرزنده مهربانى است. (25)
تدبّر ما:
مؤنين بايد سعى كنند تقواى درونى خويش را حفظ نمايند، آنها به هيچ وجه
نبايد بر زنان همسردار نظر داشته باشند، ولى اگر زنى شوهر نداشت و در فكر ازدواج
نمودن با او بيافتند بلامانع است.
با وجود آن كه در زمان ما كنيز وجود ندارد، امّا خداى تعالى به هر حال راه متعه و
ازدواج موقّت را براى ما باز گذاشته، و بايد بدانيم عملى كه خداى تعالى اجازه فرموده
و اولياء عزيزش آن را توصيه نمودهاند زشت و ناپسند نيست بلكه عمل خلاف عفت و
فساد و فحشاء كار بدى است.
در زمان جاهليّت زناى آشكار را زشت و ناپسند مىدانستند امّا اگر زنا را به طور
مخفى كه كسى متوجّه آن نشود انجام مىدادند بلامانع بود،[1] دين مقدّس اسلام آمد و
آنها را از هر نوع زنا منع نمود و راههاى حلال و مشروع مثل مقاربت با كنيز خودشان،
ازدواج با كنيز ديگران، ازدواج موقّت و يا ازدواج دائم را به آنها معرفى نمود.
[1] – أخرج ابن جرير عن ابن عباس قال المسافحات المعلنات بالزنا و المتخذات أخدان ذات الخليل الواحد قال كان أهل الجاهلية يحرمون ما ظهر من الزنا و يستحلون ما خفى يقولون أما ما ظهر منه فهو لؤ و أما ما خفى فلا باس بذلك الدر المنثور فى تفسير المأثور جلد: 2 صفحه: 142.