فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤلاءِ
شَهيدًا «41» يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوّى بِهِمُ
اْلأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللّهَ حَديثًا «42».
ترجمه آيه 41 الى 42 سوره نساء:
پس چگونه است آن روزى كه از هر امّتى شاهد و گواهى بياوريم و تو را بر
آنان گواه قرار دهيم؟ (41)
در آن روز آنها كه كافرند و با پيامبر به مخالفت برخواستهاند، آرزو مىكنند كه
اى كاش خاك آنها با زمينهاى اطراف يكسان مىشد (و به طور كلّى محو
مىگرديدند.) و سخنى را نمىتوانند از خدا پنهان كنند. (42)
تدبّر ما:
در هر دوره از زمان يك ولى خدا ناظر و شاهد بر اعمال مردم زمان خويش بوده كه
منظور همان پيامبران و فرستادگان خداى تعالى در هر دوره زمانى است و بعد از پيامبر
خاتم حضرت محمّد صلی الله علیه و آله در هر زمان يكى از ائمّه اطهار علیهم السلام ناظر و شاهد بر امّت بوده
و هست و وجود شريف پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله ناظر و شاهد بر تمامى اين ناظر و شاهدها
هستند.[1]
ما بايد بكوشيم تا هر چه سريعتر معرفت ولىّ و امام خويش را كسب كنيم، چرا كه
اولياء خدا بر سر پل صراط خواهند ايستاد و كسانى كه به آنها معرفت داشتهاند را از آن
پل رد خواهند نمود.[2]
مردم مسلمان با توجّه به اين كه در هر زمان و مكانى كه باشند يك نفر از طرف
خداى تعالى ناظر و شاهد بر اعمال و حتّى خطورات قلبى آنها است، بايد به فكر روزى
باشند كه براى تك تك اعمال و خطورات قلبى خويش در محضر آن شاهد كه امام هر
زمان است جوابگو باشند، لذا بايد تمامى اعمال و حتّى افكارشان تحت كنترل عقل
باشد.
شأن نزول:
آيه «يوْمَئذٍ يوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ وَ عَصَوُاْ الرَّسُولَ» در مورد كسانى كه در حقّ
أميرالمؤمنين على بن ابى طالب علیهم السلام ظلم و ستم روا داشتند نازل شده كه در روز قيامت
آرزو مىكنند اى كاش زمين ما را در خود فرو مىبرد، آنها آرزو مىكنند اى كاش در دنيا
بر غصب خلافت آن حضرت اجتماع نكرده و آنچه كه پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله درباره
أميرالمؤمنين علیه السلام فرموده بود را كتمان نمىكرديم.[3]
كسانى كه با انبياء و اولياء الهى مخالفت و دشمنى مىورزند در روز قيامت زبانشان
به اراده خداى تعالى بسته خواهد شد و تمامى اعضاء و جوارح آنها به سخن خواهند
آمد و به اعمالشان شهادت مىدهند، به همين خاطر آنها در آن روز به حدّى خجل و
شرمسار خواهند شد كه دائماً آرزو مىكنند اى كاش زمين ما را در خود فرو برد و آن
روز، پشيمانى برايشان هيچ فايدهاى نخواهد داشت.[4]
[1] – عَنْ أَبِى مَعْمَرٍ السَّعْدِى قَالَ قَالَ عَلِى بْنُ أَبِى طَالِبٍعلیه السلام فِى صِفَةِ يوْمِ الْقِيامَةِ يجْتَمِعُونَ فِى مَوْطِنٍ يسْتَنْطَقُفِيهِ جَمِيعُ الْخَلْقِ فَلَا يتَكَلَّمُ أَحَدٌ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَ قَالَ صَوَاباً فَيقَامُ الرُّسُلُ فَيسْأَلُ فَذَلِكَ قَوْلُهُ
لِمُحَمَّدٍصلی الله علیه و آله فَكَيفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤلاءِ شَهِيداً وَ هُوَ الشَّهِيدُ عَلَى الشُّهَدَاءِ وَ الشُّهَدَاءُ هُمُ الرُّسُلُعلیه السلام بحارالأنوار جلد: 7 صفحه: 313.
[2] – عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيشٍ قَالَ سَمِعْتُ عَلِياًعلیه السلام يقُول الى ان وَ الْأَوْصِياءُ هُمْ أَصْحَابُ الصِّرَاطِ وُقُوفٌ عَلَيهِ لَا يدْخُلُ
الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ عَرَفَهُمْ وَ عَرَفُوهُ وَ لَا يدْخُلُ النَّارَ إِلَّا مَنْ أَنْكَرَهُمْ وَ أَنْكَرُوهُ لِأَنَّهُمْ عُرَفَاءُ اللَّهِ عَرَّفَهُمْ عَلَيهِمْ عِنْدَ أَخْذِ الْمَوَاثِيقِ عَلَيهِمْ وَ وَصَفَهُمْ فِى كِتَابِه بحارالأنوار جلد: 6 صفحه: 233.
[3] – قوله يوْمَئِذٍ يوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً قال يتمنى
الذين غصبوا أمير المؤنينعلیه السلام أن تكون الأرض ابتلعتهم فى اليوم الذى اجتمعوا فيه على غصبه و أن لم يكتموا ما قاله رسول اللّهصلی الله علیه و آله فيه تفسيرالقمى جلد: 1 صفحه: 139.
[4] – عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤمِنِينَعلیه السلام فِى خُطْبَةٍ يصِفُ هَوْلَ يوْمِ الْقِيامَةِ خُتِمَ عَلَى الْأَفْوَاهِ
فَلَا تَكَلَّمُ وَ قَدْ تَكَلَّمَتِ الْأَيدِى وَ شَهِدَتِ الْأَرْجُلُ وَ نَطَقَتِ الْجُلُودُ بِمَا عَمِلُوا فَلا يكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً بحارالأنوار جلد: 7 صفحه: 313.