يكى از شبهاتى كه وهابيت مطرح كرده و با آن به عقايد و اعمال و
عبادات مردم مسلمان پيرو على بن ابى طالب علیهم السلام متعرّض شده، مسأله
نذوراتى است كه شيعيان انجام مىدهند.
وهابيت قائل است اگر كسى نذرى را براى غير اللّه قرار داد يا اين كه هم
براى اللّه و هم براى غير اللّه قرار بدهد، بدون ترديد مرتكب شرك در
عبادت شده؛ زيرا كسى غير از اللّه را شريك نذر كرده است.
بنابراين نذورى كه براى امامان يا اهل بيت علیهم السلام صورت مىگيرد شرك
است و جايز نيست كه مسلمانان از آن نذور استفاده كنند و اذعان دارند و
نوشته اند: متأسّفانه بسيارى از شيعيان امروزه در مراسمات مختلف خود
اقدام به پخش نذرى مىكنند كه براى امامان خود نذر كرده اند، لذا
استفاده از آن نذرىها نه تنها جايز نبوده بلكه مسلمان موحّد بايستى به
نشانه برائت از آن، از استعمال نذور پرهيز كند.
مردم مسلمان مواظب باشيد حرام است هر نذرى كه براى غير اللّه باشد؛
چرا كه اللّه متعال مىفرمايد: «إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ
الْخِنزِيرِ وَ مَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيرِْ اللّه».[1]
يعنى: جز اين نيست كه خدا بر شما گوشت مرده و خون و گوشت خوك
و آنچه از حيوانات حلال گوشت كه در وقت ذبح اسم غير خدا بر آنها
برده مىشود، حرام كرده است.
ابن تيميه مىنويسد:
«قال علمائنا لا يجوز أن يُنذر لقبر و لا للمجاورين عند القبر شيئاً من
الأشياء، لا من درهم و لا من زيت، و لا من شمع، و لا من حيوان و لا
غير ذلك، كلّه نذر معصية، و قد ثبت فى الصحيح: من نذر أن يطيع اللّه
فليطعه، و من نذر أن يعصى اللّه فلا يعصه»؛[2]
يعنى: علماى ما گفته اند: جايز نيست كه براى قبر و يا كسانى كه در كنار
آن هستند چيزى اعم از پول و روغن و شمع و حيوان و غير آن نذر شود؛
تمامى اينها نذر و معصيت خدا است؛ و در روايت صحيح آمده است:
هركس نذر كرده كه خدا را اطاعت كند، پس بايد او را اطاعت كند و هر
كس كه نذر كرده خدا را عصيان كند، پس نبايد سرپيچى از فرمان خدا
بكند.
قصيمى در اين باره مىنويسد:
«إنها من شعائر الشيعة الناشئة عن غلوّهم فى أئمتهم و تأليههم لعلى و
ولده»؛[3]
يعنى: اين كار از خصوصيّات شيعه است كه منشأ آن غلوّ ايشان در مورد
ائمّه شان و خدا دانستن على و اولاد اوست.
شهرستانى از وى نقل مىكند:
“و إذا كان الطلب من الموتى (و لو كانوا أنبياء) ممنوعاً خشية الشرك،
فالنذر للقبور، أو لسكّان القبور نذر حرام باطل يشبه النذر للأوثان و من
اعتقد أنَّ فى النذر للقبور نفعاً أو أجراً فهو ضال جاهل“؛[4]
يعنى: وقتى كه از مردگان چيزى طلب شود (حتّى اگر از انبياء باشند) به
خاطر ترس از شرك ممنوع است، پس نذر براى قبور يا براى كسانى كه
در كنار آنها هستند نيز نذر حرام و باطل است و شبيه نذر براى بت
هاست؛ و هركس اعتقاد داشته باشد كه نذر براى قبور فايده يا ثوابى
دارد، گمراه و جاهل است.
[1] – سوره: بقره، آيه: 173
[2] – (رسالة زيارة القبور صفحه: 27) و (مجموع الفتاوى ابن تيميه جلد: 27 صفحه: 77).
[3] – الصراع بين الاسلام و الوثنية جلد: 1 صفحه: 54.
[4] – الملل والنحل: صفحه: 291.