نذورات در بين مسلمانان در ايام مختلفى وجود دارد كه ماه محرّم از
ايامى است كه نذرهاى زيادى در آن اداء مىشود؛ آئين نذرى دادن به
عزاداران امام حسين علیه السلام سنّتى ديرينه و پسنديده در ميان اكثر مسلمانان
است كه در بين شيعيان رواج بيشترى دارد و شب و روز تاسوعا و
عاشورا همچنين شب و روز نوزدهم و بيست و يكم ماه مبارك رمضان
به اوج خود مىرسد.
اطعام طعام و نذرى دادن در طول تاريخ سيره مردم مسلمان مخصوصاً
شيعيان بوده و در عين اين كه اصل اين عمل مربوط به شيعيان على بن
ابى طالب علیهم السلام هست، امّا تاريخ شاهد است كه هر سال در ايام محرّم و
صفر عدّه زيادى از مردم سنّىمذهب و برخى از ارامنه و زرتشتيان و
حتّى مسيحيان، به علّت ارادت ويژهاى كه به ساحت مقدّس حضرت
اباعبداللّه الحسين علیه السلام و حضرت اباالفضل العباس علیه السلام دارند، از قند و
چاى گرفته تا گوسفند و برنج و حتّى مقادير زيادى پول و طلاى زن و
بچّه خويش نذر مىكنند و در راه خدا و محبّت به امام حسين علیه السلام جهت
مصرف نمودن در طعام نذرى به دست شيعيان مىسپارند و حاجت
خود را مى گيرند و من در كتاب اباالفضل العباس علیه السلام به نمونه هايى از
اين نذرها كه اهل سنّت و ارامنه و مسيحيان دارند و با شيعيان همكارى
مىكنند، در جلد دوّم اين كتاب آوردهام.
مردم در هر دين و مذهبى كه هستند با تهيه طعام نذرى و خوردن آن در
واقع به كسى كه نذر به نام و محبّت اوست احترام مىگذارند و چون ائمّه
اطهار علیهم السلام نزد خداى تعالى محترماند و آبرو دارند، لذا مردم در هر دين
و مذهبى كه هستند (غير از وهّابيت) آنها را بين خود و خدا واسطه قرار
داده و بدين صورت موجب مىشود كه خداى تعالى نيز به آنها توجّه
بيشترى كند.