هر جملهاى كه در ذهن ما بگذرد و يا بر زبان آوريم، يا بنويسيم و يا
بخوانيم و بشنويم يك پيام براىضمير ناخودآگاه است، ضمن اين كه
اين جملهها يا روحيه را خراب و يا عالى مىكند و مىتواند وضعيت و
شرايطى متناسب با آن كلام را براى ما ايجاد كند، به جملات زير دقت
كنيد:
من يك برنده هستم، من به خود افتخار مىكنم، من هميشه درسم را
خوب مىفهمم، من هميشه به سلامت زندگى مىكنم، من در هر كارى
پيروز هستم، سراسر وجود من غرق انرژى و شادى است، من جاذب
سلامتى و ثروت هستم.
اين عبارات چه تاثيرى بر ما مىگذارند؟ مسلما يك تاثير خوب
دارد.
حالا به جملات زير دقت كنيد:
من يك بازنده هستم، من مايه سرافكندگى هستم، من هيچ وقت
درس را نمىفهمم، من هميشه بيمارم، من در تمام كارها در زندگى
شكست مىخورم، سراسر وجودم غرق درد و غم است، چه تاثيرى بر ما
مىگذارند؟ مسلما يك تاثير منفى و بد دارد.
حال كه متوجه شديم كلمات و عبارات تا اين اندازه مورد قبول
ضمير ناخودآگاه هستند و او را خيلىزود تحت تأثير قرار مىدهند، چرا
از اين ابزار قدرتمند در جهت مثبت و در جهت موفقيت استفاده نكنيم؟
روان شناسان ثابت كردهاند هر مقدار كه اين كلمات و پيامها با
احساس و ايمان بيشترى بيان گردند و وارد ضمير ناخودآگاه شوند تأثير
آنها نيز بيشتر مىباشد، چرا كه بيان اين كلمات و عبارات بيان يك
خواسته است و خواستههاى ما تقاضاهاى ما از خداى تعالى است، در
آيات قرآن و روايات اهل بيت عصمت و طهارت علیهم السلام نيز اين مسأله را
داريم كه ما را تشويق به دعا كردهاند تا به هدف خود برسيم.
امام جعفر صادق علیه السلام مىفرمايند: هنگامى كه دعا مىكنيد، آن قدر با
ايمان و باور دعا كنيد به گونهاى كه احساس كنيد دعاى شما اجابت شده
و حاجت شما پشت در گذاشته شده است.[1]
[1]. الإمامُ الصّادقُ علیه السلام : إذا دَعَوْتَ فَظُنَّ أنّ حاجَتَكَ بالبابِ اصول كافى، جلد: 2، صفحه:473.