اندازه، هيچ مفهومى براى عالم هستى ندارد. از نظر علمى، جذب
كردن چيزى بزرگ با دريافت كردن چيزى كوچك هيچ تفاوتى ندارد.
خداى تعالى با علم و قدرت بى نهايتش با يك اراده، تمامى كارها را
انجام مىدهد.[1] لذا دانشمندان مثال مىزنند كه چمنها براى رشد به
تلاشى نياز ندارند، بلكه اين اراده و امر خداوند عالميان است كه آن را
رشد مىدهد. خداى تعالى در اين باره در قرآن مىفرمايد: آيا ديدهايد
آنچه را كه مىكاريد؟ آيا شما آن را مىرويانيد يا ما روياننده هستيم؟[2]
خلاصه همه چيز به اين بستگى دارد كه در ذهن شما چه مىگذرد.
بعضا تفكرات ما به گونهاى است كه براى كارهاى بزرگ زمان زياد و
براى كارهاى كوچك زمان محدود در نظر مىگيريم. اين تفكرات
زائيدههاى فكرى ما هستند وگرنه براى خداى تعالى زمان و مكان و
اندازه هيچ مفهومى ندارد.
براى خداى عالميان عطا كردن يك دلار هيچ تفاوتى با عطا نمودن
يك ميليون دلار ندارد، ولى از آنجايى كه ما يك ميليون دلار را زياد و
يك دلار را كم مىدانيم، يك ميليون دلار ديرتر و يك دلار بسيار زودتر
به دست ما مىرسد.
قانون جذب واژهاى جادويى نيست. بلكه واژهاى علمى است كه
تك تك مولكولهاى انسان متوجه آن بوده و به آن واكنش نشان مىدهد.
براى قانون جذب و همچنين تفكرات انسان زيربناى فيزيولوژيك
وجود دارد. عامل جادويى شدن قانون جذب، همان دست نامرئى، اما
توانمندى است كه درب و تخته را با هم جور مىكند و پيوسته در حال
چيدن اجزاى مختلف هستى در كنار يكديگر است. يعنى اراده خداى
تعالى.
با دقيق شدن در اين نكته، ديگر گله و شكايتى نخواهيم كرد چرا كه
متوجه مىشويم وضعيت فعلى ما نتيجه افكار و تلاش خود ما هست.
[1]. إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ سوره: يس، آيه: 82.
[2]. أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ* أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ سوره: واقعه، آيه 63 الى 64.